Blinddoof
Vanwaar ik het haal: ik heb waarlijk geen idee. Vast staat dat ik mezelf erop betrapte me een leven voor te stellen met zicht noch gehoor, en vroeg me af, als God het goed met me voorhad en ik toch een van beide mocht behouden, welk van beide dat dan zou zijn.
Een leven zonder gehoor kan ik me simpelweg niet voorstellen. Sterker zelfs, dat is geen optie. Laat ik gehoor even versmallen tot enkel muziek. Muziek is álles. Ik ken voor elke mogelijke stemming een liedje en elk liedje brengt een typische stemming op. Ik zing en dans en huppel hele dagen rond, begeleid door de beat die het beste past bij het moment. Eender wat, maar altijd iets. Moest ik ooit doof worden, dan zou ik de muziek gewoon onmenselijk hard opzetten om hem toch proberen te horen. Eerlijk? Ik zou doodgaan.
Blind dan maar? Als ik uitga van de stelling dat er niets is dat niet kan worden beschreven, ben ik beter blind af dan doof. Ik begin zo stilletjesaan toch een notie te hebben van wat er op deze aardkloot allemaal te zien en beleven valt, dus met een beetje geluk ben ik mee als ik het moet hebben van horen zeggen, letterlijk. En wat dan met de geneugten alles zelf te mogen en kunnen ontdekken, zonder van anderen afhankelijk te zijn? Afhankelijk ben je sowieso bij gebrek aan een zintuig. Wat ik nog het meest zou missen, is lezen. Voorgelezen worden is toch niet helemaal hetzelfde. Als klein kindje kon paps me niet echt boeien met zijn goedbedoelde verhaaltjes. (Mensen die zich geroepen voelen om in geval van nood toch te komen voorlezen, u weze welkom.) Typen zou waarschijnlijk wel nog gaan. Lang leve de technologie! Schrijven ook – tussen de lijntjes heen. Toch?
Slotsom denk ik dat ik nog steeds liever blind dan doof zou willen zijn, al gaat mijn absolute voorkeur zeer duidelijk uit naar het volle behoud van al mijn zintuigen. Over smaken, voelen en ruiken heb ik het dan nog niet eens gehad; ik vermoed dat ik mij evenzeer zwaar verloren zou voelen, in een universum dat zoveel te bieden heeft.
Welk zintuig zouden jullie het minste kunnen missen?
Filed under: Interactief | 8 Comments
-
Recente reacties
Blok III: dévoyé et … op Disclaimer Karen op Nanowrimo flosj op Blinddoof karenblub1 op Blinddoof Xavier op Fuckers
Stel, iemand is blind geboren en heeft een kubus en een bol voor zich. Hij betast ze, ruikt eraan, luistert ernaar, al wa ge wilt. Dan krijgtie zijn zicht terug (hoewel ja ‘terug’ hij heeft het nooit gehad). Vraag voor u: zal hij op het zicht, zonder eraan te komen, kunnen zeggen wat de bol is en wat de kubus? Zelfde vraag: zijn modaliteiten verwisselbaar?
Ik kan mij dat waarschijnlijk niet echt voorstellen, aangezien ik nog nooit ben blind geweest en ook niet direct plannen in die richting heb, maar ik gok dat de wonderbaarlijke genezene het verschil tussen bol en kubus op het zicht zal kunnen zeggen, dus JA.
Dat van die verwisselbare modaliteiten moet je eens uitleggen *-).
/educatief moment/ Locke dacht in zijnen tijd van niet (want: modaliteiten zijn niet verwisselbaar. Je kan bv de kleur rood niet zodanig beschrijven aan een blinde dat die ‘rood’ direct zal herkennen als hij het zou zien, zo ook een tafel, een pannekoek, een paard etc en dat voor beschrijven, proeven, reuken.. Je kan een ervaring van de ene modaliteit niet verwisselen met die van een andere). Ik meen mij te herinneren dat Locke meestal gelijk heeft maar dat zou ik eens moeten opzoeken. Twas een kanttekening bij je veronderstelling dat alles beschrijfbaar is
.
/einde educatief moment/
(waarom ben ik btw karenblub1 daar? >< )
Locke… hmm. Op politiek vlak was dat een begin; de rest neem ik van u aan. En toch blijf ik bij mijn standpunt =).
En karenblub1, dat is de straf omdat ge eigenlijk nog niet op de feitelijke vraag hebt geantwoord =P.
xx
over Locke:
omwille van mijn verbod op negatieve commentaar en cynisme ga ik niet teveel afgeven op Locke. Hoeft ook niet; het betreft hier immers slechts de theorie van de “modi”, een plausibele en aanneembare stelling. Over de achterhaaldheid van Locke’s achterliggende theorema’s gaan we NIET uitweiden. Politiek is een verboden onderwerp
over de zintuigen:
- zicht: perfect misbaar wat mij betreft (zie schijnwerkelijkheidsleer van Plato en ‘Eindspel’ van Beckett). De waarheid zit immers vervat in de materia, de waarheid is de materia niet.
- gehoor: ligt mij persoonlijk moeilijker. Ik ben nogal gesteld op geluid (niet muziek zoals flosj). Ook al is het maar om overwegend praktische redenen: gevaar kan je immers beter localiseren met enkel je gehoor dan enkel je zicht. Daarbij kan ik immers meer genieten van het geluid van de stilte of het geluid der dingen dan van het uitzicht ervan. Analoog denk ik dat de schijnwerkelijkheid ook in het geluid vervat ligt.
- reuk/smaak: zijn immers onmiskenbaar verbonden (zowel fysisch als cerebraal). Ik denk wel dat ze misbaar zijn. Julius Evola zei trouwens dat reuk en smaak de fysiologische bewijzen zijn dat “heldenethos” (alles wat niet arbeidsethos, dus alles wat niet overleven, eten en reproduceren is) wel degelijk vervat zit in al het menselijke en alle menselijke gedragingen en verwezenlijkingen. Akkoord, maar Evola’s heldenethos is volgens mij secundair t.o.v. het arbeidsethos. Men moet immers overleven om te kunnen creëeren en genieten. En dan belanden we bij een soort calvinistische interpretatie van de schijnwerkelijkheidsleer waarbij genot of afkeer (van geuren of smaken) een misleidend beeld geeft van de diepere betekenis, van Waarheid met hoofdletter ‘w’. Ze zijn echter noodzakelijk in het overlevingsproces, meen ik.
- tastzin: de afwezigheid van fysisch gevoel heeft mij altijd al geïntrigeerd. Maar dat is gevaarlijk. Als je geen pijn voelt kun je voorkomen noch genezen. Overlevingsgewijs is de afwezigheid van de tastzin dus niet aan te raden. Pijn- en genotsprikkels zijn volgens mij noodzakelijk in het overlevingsproces. Tast/Gevoel is volgens mij het meest waardevolle zintuig en wens ik dus koste wat het kost te houden. Ik ga dan toch maar voor blindheid.
Hahja
@ Karen: hoe slaagt ge het zo treffend te verwoorden? =D
@ Xavier: ik denk dat ge het verhaaltje van de ezel en de steen dan toch nog niet zo goed door hebt… =( Zo jammer…